http://pesadelos.bitacoras.com O diario "non diario" de lua es-es http://pesadelos.bitacoras.com/archivos/2007/07/30/sexy-woman-porque-eu-valloo

Ehm... Yeah.

]]>\n http://pesadelos.bitacoras.com/archivos/2007/07/23/existen-diferentes-clases-de-persoas-as-que-che-dan-confianza-e-as-que-cha-quitan

"(...) alimaña, culebra ponzoñosa, refugallo da vida, ódioche e desprézoche. Rata de dúas patas: estouche falando a ti, porque un bicho rastreiro, aínda sendo o máis maldito comparado contigo queda moi chiquiño. Maldita sanguijuela, maldita cascuda (...)"

Paquita a do barrio

]]>\n http://pesadelos.bitacoras.com/archivos/2007/07/17/pequenos-pasos-poden-cubrir-moitas-millas

Por que á xente que espera ao médico ou vai ao médico se lle di "paciente"?
É seica unha sádica broma interna dos médicos, que saben que nos van a facer esperar nesas salas aburridas con música funcional horrenda e revistas desactualizadas?
Hai que ser paciente para esperar nese tipo de lugares... con xente que mira con cara de finxida paciencia e apatía.
Ou somos pacientes porque despois de que esperamos unha hora en cinco minutos despáchanos o doutor e non lle rompemos a cara polo maldito decorado con cadros de cabalos e gansos?
Chamarannos pacientes a propósito de que, como non teñen idea ben de que nos pasa, vannos a mandar radiografías, análises de sangue, de ouriños, ..., e despois vannos a mandar a especialistas en cada tipo de órgano para que os mesmos vólvannos a mandar ao médico de cabeceira (outra palabra que tampouco entendo moi ben, pero que analizaremos noutro post) "Para que vexa el ben todos os resultados"?
Por que somos "os pacientes"?
Négome a ser paciente.
Non teño tanto tempo que perder.

]]>\n http://pesadelos.bitacoras.com/archivos/2007/07/07/son-das-que-pensan-que-o-sentido-comun-e-o-menos-comun-dos-sentidos

"(...) Amar é, fundamentalmente, sufrir; e como que vivir é querer, toda a vida é, en esencia, dor (...)"

Shopenhauer

]]>\n http://pesadelos.bitacoras.com/archivos/2007/07/01/no-camino-aprendin-que-estar-so-non-e-soidade-que-covardia-non-e-paz-nin-ser-feliz-sorrir-e-que-peor-que-mentir-e-silenciar-a-verdade

O esencial escóitase calando, escóitase na medida que calamos as miles de preguntas, coas que afogamos a resposta, a pregunta última e primeira.

]]>\n http://pesadelos.bitacoras.com/archivos/2007/06/24/o-mana-e-misterio-e-o-hoxe-e-un-agasallo

Reina a vinganza.
con coroa de espiñas
e encadeada a unha parede mental.

Pero reina.

]]>\n http://pesadelos.bitacoras.com/archivos/2007/06/19/non-se-cando-teno-o-dia-inspirao

Ás veces cando penso, ¿que hai de certo?
Nese actuar daniño, da xente.
Escoito no meu interior, por un momento,
a un ser, que mo explica, sabiamente.

Non todo o que ves, e te rodea,
non todo o que escoitas, é verdade.
Non todo o que o home, luza, e crea,
ten o valor, que ás veces, ti lle das.

Non debes de confiar, como o fixeches,
naquelas persoas, que defendes.
Observa como actúan, cen por cento,
e achases a verdade, que non comprendes.

Aí nas súas accións, esta escondida,
a verdadeira esencia, deses seres.
Non debes de crer nas súas mentiras,
practica o meu consello....aquí o tes.

Latín chat

]]>\n http://pesadelos.bitacoras.com/archivos/2007/06/13/tes-mais-perigo-que-o-bautizo-dun-gremlim

Cando o sol morre e escóndese, nacen os que algúns chaman fillos da noite.
De alma opacas e roupas negras saen á rúa nun intento de exorcisar aos seus demos internos, que claman por render culto á luz da lúa.
Pero non só os demos, viven baixo o falo lunar. Os anxos, asucan o ceo nocturno, bañándose nos raios que eles mesmos chaman Sol Escuro, un astro que prové luz ao alma pero non disipa a escuridade que hai nela.

"Porque nunca che ensine a voar, porque nunca che tome da man e léveche ao meu mundo, aquel onde vivo en soidade e escuridade.
Se cadra porque a luz do teu pequeno sol abarcaría toda a miña soidade entón xa non tería un lugar onde refuxiarme e poder estar só.... no escuro da miña alma.
¿Por que non che convertes en lúa? poderías ser lúa e vivir en harmonía coa escuridade, iluminarías a miña alma pero tan só coa leve luz da túa beleza...
Entón a miña escuridade non se disiparía e podería aprender a vivir contigo e con ela.
Convérteche no meu Sol Escuro."

Gótica

]]>\n http://pesadelos.bitacoras.com/archivos/2007/06/08/que-ten-o-teu-veleno

Pretendo ser feliz, equilibrada, suficiente, independente. Rodeada de xente riseira,...
Gardo unha angustia sobrecolledora, albergo unha soidade intensa, oculto o temor da perda absoluta.
Quero descolgarme das miñas estrelas e non finxir máis.
Quero atoparme co silencio.

Quero saber as respostas da túa ausencia.

]]>\n http://pesadelos.bitacoras.com/archivos/2007/06/03/as-persoas-son-como-os-animais-tamen-necesitan-ser-acarinadas

Un pequeno nó na garganta
E o esforzo que fago para que non broten as bágoas estanme afogando.

]]>\n