Laburo España: 250.000 ofertas de empleo

O diario "non diario" de lua

vampiresa.gif

Que ten o teu Veleno?

Non quero máis clases de falsa moral.

Cando alguén che de unha póla con espiñas, no canto de tomala con indignación e correr o risco de pincharte as mans, recíbea con serenidade e plántaa no xardín da túa vida

O pracer supremo é obter o que se anhela

A maioría das nosas equivocacións na vida nacen de que cando debemos pensar, sentimos e cando debemos sentir, pensamos.

Podo quererche en silencio, gozando da inquietude provocada.

Cando o mundo tira para abaixo é mellor non estar atada a nada.

Os cobardes son os que se acubillan baixo as normas

As cousas importantes sempre son sinxelas

¿Entendíchelo ou che fago un esbozo?

A sumisión era o agasallo da miña entrega e obediencia.

Si che vas

Quen dixo que a vida era fácil, se nós mesmos complicámonola...

Todo o que alguén poida imaxinar, para outros pode resultar real

A pesar...

Lévame á escuridade

A doma non exclúe a liberdade. Créaa

Fasme tanto ben

A túa mirada acaríñame, mentres a túa man golpéame

No camiño aprendín, que en cuestión de coñecer, de razoar e saber, é importante, entendín, moito máis do que vin o que me queda por ver

Estar ou non estar contigo... ¿é a medida do meu tempo?

Hai veces en que a Verdade escurrese dos dedos como o líquido cristalino dos ríos, e outras en que che dá nos narices como unha sólida roca das montañas

Historia de O

O espido mental é máis provocativo que un espido físico

Quixese contemplar as túas risas e os teus silencios, quixese compartir as túas miradas ...

A vida está chea de ocos. Do tamaño do pé. Do tamaño do corazón

Entusiásmome fácilmente con calquera cousa, e logo non podo dicir que non

Servir é ser como a árbore do sándalo... que perfuma o hacha que en ocasións férelle.

Ás veces os camiños que tomamos son longos e accidentados, pero recorda son eses os que sempre conducen ás paisaxes máis belas

Máis espida o alma, imposible...

Quen sabe de dor, todo o sabe

Unha palabra mal colocada, estropea o máis belo pensamento

O que é capaz do máis tenro é capaz do máis forte

Os sentimentos que non se expresan, as palabras que non se din...

Palabras e imaxes confluíndo e acariñando o corazón ou desgarrándoo, ¿palabras?

Hai días nos que me esperto cunhas ganas terribles de...Pero non. Mellor non

A vida mídese polos compromisos que cumpres e as confianzas que traizoas

Non che preocupes polo que os demais de ti pensen, están demasiado ocupados pensando no que ti pensarás deles

Vicios

Co corazón pechado por derriba...

Hai caprichos de amor que unha Dama non debe ter

O corazón ten razóns que a razón ignora

Non se desexa o que non se coñece

A incondicional

E cando todo se acabe...e fáganse po as ás...non sabería por que...volvinme tola por nada...

A miña vida en V.O.

O sol non regresa

Aburrirse é bicar á morte

Nunca ninguén che dixo que a felicidade pode estar escondida nunha parva palabra?

Se Conteño Os meus Instintos...

Lúa en Xéminis

O meu silencio só é roto polo teu desexo

Serán as túas mans as que me moldeen, o teu hálito o que me de vida, os teus desexos os que me fagan sentir e a túa vontade a que me guíe máis aló de todo, ao paraíso que compartimos, no que ti es O meu Señor e eu son túa

Repercusión obvia

Atopámonos sedientos e bebémonos toda o auga e o sangue, atopámonos con fame e mordémonos como o lume morde, deixándonos feridas

Todo era distinto, e ódieche por iso. Todo é igual, e ódioche por iso. E todo está no seu sitio, e inquiétame, porque sempre serei adicta a ti.

Un alma ferida é unha dor infinita, pois un só alma abárcao todo...

Ser feliz pode ser algo tan doce como morrer logo dun bico

Dous corazóns...un alma

Podes ter a miña soidade... Podes ter o odio que iso conleva... Podes ter a miña falta de fe, podes ter todo o meu... Axúdame a desgarrar a miña razón... Axúdame, ti me fas perfecta!!!

Aniñándome nas miñas propias torturas, envólvome nas penas, abrazo o sufrimento, acariño cada dor...

Nada cambiou. Todo segue no seu sitio. Pecho a porta como quen tira un día. Todo é igual, e ti sábelo. Un día foi diferente. Un pasado...

Medo, Odio, Temor... Medo a seguir con esta farsa...Odio á Verdade...Temor pola Vida...

Donatien A. F. Marqués de Sade

A tristeza é sempre como unha esponxa, absorbe o auga da vida, ata facela morrer

Por que a vida nunca é suficiente, cando cada momento que acontece ha de ser sempre mellor que os vividos?

Unha rendixa de vida

Cortando os lazos que che atan

Nunca se dá tanto, como cando se dá a propia esperanza

Un día máis...

Como unha pintura irémonos borrando

O que camiña con présa, ten máis risco de tropezar

As cadeas que máis nos oprimen son as que menos pesan


O diario "non diario" de lua © Todos os dereitos reservados ao autor
Sindica usando este lugar: RSS 1.0, RSS 2.0, Atom.
Esta bitácora está mantida por Bitacoræ.
LaInformacion.com lainformacion.com - Medio Oficial de los Premios Bitacoras 2009