Feliz Navidad! Bon Nadal! Zorionak! Bo Nadal! Joyeux Noël! Merry Christmas! Buon Natalé! FroehlicheR Weihnachten!
... se xa o di a Biblia: "O anxo do Señor anunciou a María".
Así empezou o Nadal, cun anuncio. Para min, o milagre non é que aparecese un anxo. O milagre é que non anunciase un perfume ou un turrón. Porque en Nadal non se anuncia outra cousa. ¿Fixáchedevos en que desaparecen os anuncios normais? ¿Que pasa co Schotch Brite? ¿Que en Nadal "si se pode estar sen el"?; ¿e as hemorroides? ¿que? ¿hai que volver sufrilas en silencio?.
Con todo, en Nadal aparecen outros anuncios, que eu non se se será polo alcohol que bebemos nestas festas, pero non hai por onde collelos: ¿Fixachedevos nas que anuncian os perfumes?, todas lánguidas e paliduchas, que non teñen nin forza para dicir a marca: "Tresor, Paguí", "Poeme, Paguí", "Anais, Anais, Paguí".
Pero bo, ¿desde cando son así os franceses? ¿Imaxínadevos a unha destas tías intentando envorcarnos a froita dos nosos camións?: "Metegos lags naganjas pog o cu, Paguí".
E o colmo é que agora ata os perfumes de nome castelán anúncianos en francés: "Cagolina Heguega". Pero ¿que pasa aquí? Hai que ter coidado, porque como siga esta moda acabaremos oíndo: "Cuate, aquí hai tomate... Paguí". "Un pouco de pasta basta... Paguí". Desde logo, tan refinados que nos volvemos para unhas cousas e o bastos que seguimos sendo para outras: ¡Catacrás!, ¡Pico! ¡Catacrás!, ¡Pico! E eu pregunto:
¿Isto está á altura de Europa? ¿Catacrás, Pico, catacrás, Pico? ¿Non vai sendo hora de que a este home cómprenlle dunha vez un pelador de améndoas automático? ¿Xa está ben!
¿E os anuncios de turrón? Porque o turrón está moi bo. Con todo, parece que algúns fabricantes non o queren vender: "1880, o turrón máis caro do mundo". ¡Pois vale...!
E non se acaba aí a cousa. Aí esta o turrón Delaviuda. Eu non quero levantar ampollas, pero que lle pregunten ao marido da viuva que tal sentoulle o turrón...
Aínda por riba, hai outros anuncios nos que parece que o turrón crea adicción. ¿vichedes aos pobres pícaros de Antiú Xixona? Cos ollos desencaxados, descalzos pola neve: "Queremos turrón, turrón, turrón". Pero aínda que lles deas o turrón, non paran: "Seguimos querendo turrón, turrón, turrón". ¿Estes nenos están enganchados! Repito que ao min encántame o turrón, pero segundo a publicidade: é caro, destrúe e crea adicción... Joer, pois xa postos, que o anuncio sexa: "A lume de biqueira sen turrones". Iso si que sería publicidade e non o de poñer na caixiña: "Calidade suprema". Aínda que o compres nun semáforo, poñerá: "Calidade suprema".
Para esaxerados os da sidra O Gaitero. "Sidra O Gaitero, famosa no mundo enteiro". ¡Pois non é verdade! Porque un día estaba eu na Gran Muralla Chinesa e pregúntelles a uns chineses, e nin coñecían a sidra, nin moito menos ao gaitero. ¡Imos, non coñecían nin a Hevia!
Os que se son famosos son os do anuncio de Freixenet. Todos os famosos poden ser burbullas: Miss *Espana, Antonio Banderas, Ketama... Ata Montserrat Caballé pode ser burbulla Freixenet... ¿Imaxínadevos que comprades unha botella de cava e dentro hai unha burbulla do tamaño de Montserrat Caballé? Sairía o tapón a tomar por cu....?
Agora que para anuncio raro, o de "as bonecas de Famosa". Estas bonecas "diríxense ao portal para facer chegar ao neno o seu agarimo e a súa amizade". ¿Pero que agarimo e que amizade van dar unhas bonecas? ¿Que pasa?, ¿que son hinchables? ¡Agora entendo por que Jesús no pesebre rise porque está alegre!
En fin, analizando a publicidade navideña pódome imaxinar como foi o anuncio que lle fixo o anxo a María. O anxo chegaría en moto e diría:
- Busco a María.
- ¿Maguia? Oui, c'est moi.
- Vas ter un fillo como a sidra O Gaitero: famoso no mundo enteiro.
- ¿E será un bo fillo?
- Calidade suprema
- ¿E de onde virá, se non coñezo varón?
- Pois de onde veñen todos, de... Paguí.
Así empezou o Nadal, cun anuncio. Para min, o milagre non é que aparecese un anxo. O milagre é que non anunciase un perfume ou un turrón. Porque en Nadal non se anuncia outra cousa. ¿Fixáchedevos en que desaparecen os anuncios normais? ¿Que pasa co Schotch Brite? ¿Que en Nadal "si se pode estar sen el"?; ¿e as hemorroides? ¿que? ¿hai que volver sufrilas en silencio?.
Con todo, en Nadal aparecen outros anuncios, que eu non se se será polo alcohol que bebemos nestas festas, pero non hai por onde collelos: ¿Fixachedevos nas que anuncian os perfumes?, todas lánguidas e paliduchas, que non teñen nin forza para dicir a marca: "Tresor, Paguí", "Poeme, Paguí", "Anais, Anais, Paguí".
Pero bo, ¿desde cando son así os franceses? ¿Imaxínadevos a unha destas tías intentando envorcarnos a froita dos nosos camións?: "Metegos lags naganjas pog o cu, Paguí".
E o colmo é que agora ata os perfumes de nome castelán anúncianos en francés: "Cagolina Heguega". Pero ¿que pasa aquí? Hai que ter coidado, porque como siga esta moda acabaremos oíndo: "Cuate, aquí hai tomate... Paguí". "Un pouco de pasta basta... Paguí". Desde logo, tan refinados que nos volvemos para unhas cousas e o bastos que seguimos sendo para outras: ¡Catacrás!, ¡Pico! ¡Catacrás!, ¡Pico! E eu pregunto:
¿Isto está á altura de Europa? ¿Catacrás, Pico, catacrás, Pico? ¿Non vai sendo hora de que a este home cómprenlle dunha vez un pelador de améndoas automático? ¿Xa está ben!
¿E os anuncios de turrón? Porque o turrón está moi bo. Con todo, parece que algúns fabricantes non o queren vender: "1880, o turrón máis caro do mundo". ¡Pois vale...!
E non se acaba aí a cousa. Aí esta o turrón Delaviuda. Eu non quero levantar ampollas, pero que lle pregunten ao marido da viuva que tal sentoulle o turrón...
Aínda por riba, hai outros anuncios nos que parece que o turrón crea adicción. ¿vichedes aos pobres pícaros de Antiú Xixona? Cos ollos desencaxados, descalzos pola neve: "Queremos turrón, turrón, turrón". Pero aínda que lles deas o turrón, non paran: "Seguimos querendo turrón, turrón, turrón". ¿Estes nenos están enganchados! Repito que ao min encántame o turrón, pero segundo a publicidade: é caro, destrúe e crea adicción... Joer, pois xa postos, que o anuncio sexa: "A lume de biqueira sen turrones". Iso si que sería publicidade e non o de poñer na caixiña: "Calidade suprema". Aínda que o compres nun semáforo, poñerá: "Calidade suprema".
Para esaxerados os da sidra O Gaitero. "Sidra O Gaitero, famosa no mundo enteiro". ¡Pois non é verdade! Porque un día estaba eu na Gran Muralla Chinesa e pregúntelles a uns chineses, e nin coñecían a sidra, nin moito menos ao gaitero. ¡Imos, non coñecían nin a Hevia!
Os que se son famosos son os do anuncio de Freixenet. Todos os famosos poden ser burbullas: Miss *Espana, Antonio Banderas, Ketama... Ata Montserrat Caballé pode ser burbulla Freixenet... ¿Imaxínadevos que comprades unha botella de cava e dentro hai unha burbulla do tamaño de Montserrat Caballé? Sairía o tapón a tomar por cu....?
Agora que para anuncio raro, o de "as bonecas de Famosa". Estas bonecas "diríxense ao portal para facer chegar ao neno o seu agarimo e a súa amizade". ¿Pero que agarimo e que amizade van dar unhas bonecas? ¿Que pasa?, ¿que son hinchables? ¡Agora entendo por que Jesús no pesebre rise porque está alegre!
En fin, analizando a publicidade navideña pódome imaxinar como foi o anuncio que lle fixo o anxo a María. O anxo chegaría en moto e diría:
- Busco a María.
- ¿Maguia? Oui, c'est moi.
- Vas ter un fillo como a sidra O Gaitero: famoso no mundo enteiro.
- ¿E será un bo fillo?
- Calidade suprema
- ¿E de onde virá, se non coñezo varón?
- Pois de onde veñen todos, de... Paguí.
Comentarios (0) - Referencias (0)
