Quen dixo que a vida era fácil, se nós mesmos complicámonola...
Media vida perseguindo algo, pero non sabes o que.
Transcribes rastros e signos, aprisionas instantes perfectos, escríbelos nun post-it e pégalos no espello do teu cuarto.
Un día pensas que o descubriches e estás a piques de alcanzalo, pero unha vez máis che esquiva.
A novela que che montaches repítese máis que os allos sen cabeza que sementaches no teu camiño.
Ese escuro obxecto de desexo ao que xa fai tempo borraches da túa memoria aparece ante os teus ollos tal e como cho imaxinaches unha e outra vez.
Aproxímasche no bico dos pés, avanzas lentamente, non lle queres asustar e aparece unha luz na túa mirada, as túas pupilas dilatanse, os teus pasos inseguros, un á fronte, dous, tres; estás no medio dunha ponte de corda terriblemente deteriorada, sobre un acantilado que non ten fondo, miras abaixo; non, non mires,...xa non hai marcha atrás.
Transcribes rastros e signos, aprisionas instantes perfectos, escríbelos nun post-it e pégalos no espello do teu cuarto.
Un día pensas que o descubriches e estás a piques de alcanzalo, pero unha vez máis che esquiva.
A novela que che montaches repítese máis que os allos sen cabeza que sementaches no teu camiño.
Ese escuro obxecto de desexo ao que xa fai tempo borraches da túa memoria aparece ante os teus ollos tal e como cho imaxinaches unha e outra vez.
Aproxímasche no bico dos pés, avanzas lentamente, non lle queres asustar e aparece unha luz na túa mirada, as túas pupilas dilatanse, os teus pasos inseguros, un á fronte, dous, tres; estás no medio dunha ponte de corda terriblemente deteriorada, sobre un acantilado que non ten fondo, miras abaixo; non, non mires,...xa non hai marcha atrás.
Comentarios (0) - Referencias (0)
