A pesar...
Malia que se dormen os meus sentidos por rutina,
Malia esta apatía que bosteza enmohecida.
Malia moitas rifas que quedaron escondidas.
Malia os meus fracasos, os meus pecados, as miñas caídas.
A pesar xa de ilusións que están por sempre durmidas,
e de pantasmas internas prendidas das miñas pupilas.
Malia que me invento moitas veces o sorriso.
Malia que me trague as miñas verdades, as miñas mentiras.
Malia os meus defectos, do meu cólera, da miña ira,
dos meus eternos medos que desde a miña alma asubian,
e que viva disfrazando as miñas pequenas cobardías.
Malia o meu pasado que me espía ás agachadas.
Malia as miñas angustias que rasguñan as miñas costelas.
Malia a miña enerxía que se esgota, termínase,
e do paso dos anos, das miñas loitas, as miñas feridas.
Malia todo iso...
sigo apostando á vida .
Anónimo
Malia esta apatía que bosteza enmohecida.
Malia moitas rifas que quedaron escondidas.
Malia os meus fracasos, os meus pecados, as miñas caídas.
A pesar xa de ilusións que están por sempre durmidas,
e de pantasmas internas prendidas das miñas pupilas.
Malia que me invento moitas veces o sorriso.
Malia que me trague as miñas verdades, as miñas mentiras.
Malia os meus defectos, do meu cólera, da miña ira,
dos meus eternos medos que desde a miña alma asubian,
e que viva disfrazando as miñas pequenas cobardías.
Malia o meu pasado que me espía ás agachadas.
Malia as miñas angustias que rasguñan as miñas costelas.
Malia a miña enerxía que se esgota, termínase,
e do paso dos anos, das miñas loitas, as miñas feridas.
Malia todo iso...
sigo apostando á vida .
Anónimo
Comentarios (0) - Referencias (0)
