Fasme tanto ben
Non tocar perigo de morte.
Non tocar.
As tíbias e a caveira fan dubidar.
Fanme ir mais alá, verche correr.
Verche pedirme máis.
E se volvese nacer repetiría.
E se volvese daríache mais calor.
Quéimasme coa punta dos teus dedos.
As túas mans fan chagas na miña pel.
Abrasome coa túa lingua que é de lume.
O sangue ferve ou non o ves?.
Que ti xa sabes que me tes cando queiras.
Xa sabes como son.
Xa sabes que me entra á primeira.
Agora xa sae algo mellor.
!E que calor! gústame o teu inferno.
!Oh! que calor.
Bota máis leña ao lume que é abrasador.
Agora está dentro de min.
Faime suar.
Faime volver a ti.
E se volvese nacer repetiria.
E se volvese pediría mais calor.
Ensíname a baixar a túa cremalleira.
Xa sabes onde vou.
Xa sabes que pasei a fronteira
Arrincando algún botón.
Que ti xa sabes que che pido máis madeira.
E ti pides máis nivel.
Xa sabes como manter a miña fogueira.
Xa sabes como sabe xa a miña pel.
Amistades peligrosas
Non tocar.
As tíbias e a caveira fan dubidar.
Fanme ir mais alá, verche correr.
Verche pedirme máis.
E se volvese nacer repetiría.
E se volvese daríache mais calor.
Quéimasme coa punta dos teus dedos.
As túas mans fan chagas na miña pel.
Abrasome coa túa lingua que é de lume.
O sangue ferve ou non o ves?.
Que ti xa sabes que me tes cando queiras.
Xa sabes como son.
Xa sabes que me entra á primeira.
Agora xa sae algo mellor.
!E que calor! gústame o teu inferno.
!Oh! que calor.
Bota máis leña ao lume que é abrasador.
Agora está dentro de min.
Faime suar.
Faime volver a ti.
E se volvese nacer repetiria.
E se volvese pediría mais calor.
Ensíname a baixar a túa cremalleira.
Xa sabes onde vou.
Xa sabes que pasei a fronteira
Arrincando algún botón.
Que ti xa sabes que che pido máis madeira.
E ti pides máis nivel.
Xa sabes como manter a miña fogueira.
Xa sabes como sabe xa a miña pel.
Amistades peligrosas
Comentarios (0) - Referencias (0)
