O accidente
Explicación dun albañil á compañía aseguradora que non comprendía, debido á natureza das súas lesións, como podía ocorrer o accidente.
Este é un caso verídico cuxa transcrición foi obtida dunha copia de arquivo da aseguradora.
O caso foi xulgado polo Xulgado de Primeira Instancia de Pontevedra.
Esta é a carta do albañil:
Excelentísimos señores:
En resposta ao seu pedido de informacións adicionais declaro: no ítem Nº 1 sobre a miña participación nos acontecementos, mencionei: "tratando de executar a tarefa e sen axuda", como a causa do meu accidente.
Pídenme na súa carta que dunha declaración mais detallada, polo que espero que o que segue aclare dunha vez por todas as súas dúbidas.
Son albañil desde fai 10 anos. O día do accidente estaba traballando sen axuda, colocando os ladrillos nunha parede do 6º piso do edificio en construción nesta cidade.
Finalizadas as miñas tarefas, verifique que sobraran aproximadamente 250 quilos de ladrillo. No canto de cargalos ata a planta baixa a man, decidín colocalos nun barril, e baixalos con axuda dunha roldana que felizmente achábase fixada nunha viga no teito do 6º piso.
Baixei ata a planta baixa, ate o barril cunha soga e, con axuda da roldana, levanteino ata o 6º piso, atando o extremo da soga nunha columna da planta baixa.
Logo, subín e cargue os ladrillos no barril. Volvín á planta baixa, desatei a soga, e agarreina con forza de modo que os 250 quilos de ladrillos baixasen suavemente (debo indicar que no ítem 1 da miña declaración á policía indiquei que o meu peso corporal é de 80 quilos).
Sorpresivamente, os meus pés separáronse do chan e comecei a ascender rápidamente, arrastrado pola soga. Debido ao susto, perdín a miña presenza de espírito e irreflexivamente aferreime mais aínda á soga, mentres ascendía a gran velocidade. Nas proximidades do 3º piso atopeime co barril que baixaba a unha velocidade aproximadamente similar á da miña subida, e foime imposible evitar o choque. Creo que alí se produciu a fractura de cráneo.
Continuei subindo ata que os meus dedos engancháronse dentro da roldana, o que provoco a detención da miña subida e tamén as quebraduras múltiples dos dedos e da boneca. A esta altura (dos acontecementos) xa recuperara a miña presenza de espírito, e pese ás dores continúe aferrado á corda. Foi nese instante que o barril choco contra o piso, o seu fondo partiuse e todos os ladrillos espalláronse.
Sen ladrillos, o barril pesaba aproximadamente 25 quilos. Debido a un principio simplísimo comecei a descender rápidamente cara á planta baixa. Aproximadamente ao pasar polo 3º piso atopeime co barril baleiro que subía.
No choque que sobrevino estou case seguro producíronse fractúralas de tobillos e do nariz. Este choque felizmente diminuíu a velocidade da miña caída, de maneira que cando aterrei sobre a montaña de ladrillos só crebeime tres vértebras. Queixume con todo informar que, cando me atopaba caído encima dos ladrillos, con dores insoportables, sen poder moverme e vendo encima de min ao barril, perdín novamente a miña presenza de espírito e soltei a soga.
Debido a que o barril pesaba mais que a corda, descendeu rápidamente e caeu sobre as miñas pernas, quebrándoseme as dúas mornas.
Esperando aclarar definitivamente as causas e desenvolvemento dos acontecementos, despídome atentamente.
Este é un caso verídico cuxa transcrición foi obtida dunha copia de arquivo da aseguradora.
O caso foi xulgado polo Xulgado de Primeira Instancia de Pontevedra.
Esta é a carta do albañil:
Excelentísimos señores:
En resposta ao seu pedido de informacións adicionais declaro: no ítem Nº 1 sobre a miña participación nos acontecementos, mencionei: "tratando de executar a tarefa e sen axuda", como a causa do meu accidente.
Pídenme na súa carta que dunha declaración mais detallada, polo que espero que o que segue aclare dunha vez por todas as súas dúbidas.
Son albañil desde fai 10 anos. O día do accidente estaba traballando sen axuda, colocando os ladrillos nunha parede do 6º piso do edificio en construción nesta cidade.
Finalizadas as miñas tarefas, verifique que sobraran aproximadamente 250 quilos de ladrillo. No canto de cargalos ata a planta baixa a man, decidín colocalos nun barril, e baixalos con axuda dunha roldana que felizmente achábase fixada nunha viga no teito do 6º piso.
Baixei ata a planta baixa, ate o barril cunha soga e, con axuda da roldana, levanteino ata o 6º piso, atando o extremo da soga nunha columna da planta baixa.
Logo, subín e cargue os ladrillos no barril. Volvín á planta baixa, desatei a soga, e agarreina con forza de modo que os 250 quilos de ladrillos baixasen suavemente (debo indicar que no ítem 1 da miña declaración á policía indiquei que o meu peso corporal é de 80 quilos).
Sorpresivamente, os meus pés separáronse do chan e comecei a ascender rápidamente, arrastrado pola soga. Debido ao susto, perdín a miña presenza de espírito e irreflexivamente aferreime mais aínda á soga, mentres ascendía a gran velocidade. Nas proximidades do 3º piso atopeime co barril que baixaba a unha velocidade aproximadamente similar á da miña subida, e foime imposible evitar o choque. Creo que alí se produciu a fractura de cráneo.
Continuei subindo ata que os meus dedos engancháronse dentro da roldana, o que provoco a detención da miña subida e tamén as quebraduras múltiples dos dedos e da boneca. A esta altura (dos acontecementos) xa recuperara a miña presenza de espírito, e pese ás dores continúe aferrado á corda. Foi nese instante que o barril choco contra o piso, o seu fondo partiuse e todos os ladrillos espalláronse.
Sen ladrillos, o barril pesaba aproximadamente 25 quilos. Debido a un principio simplísimo comecei a descender rápidamente cara á planta baixa. Aproximadamente ao pasar polo 3º piso atopeime co barril baleiro que subía.
No choque que sobrevino estou case seguro producíronse fractúralas de tobillos e do nariz. Este choque felizmente diminuíu a velocidade da miña caída, de maneira que cando aterrei sobre a montaña de ladrillos só crebeime tres vértebras. Queixume con todo informar que, cando me atopaba caído encima dos ladrillos, con dores insoportables, sen poder moverme e vendo encima de min ao barril, perdín novamente a miña presenza de espírito e soltei a soga.
Debido a que o barril pesaba mais que a corda, descendeu rápidamente e caeu sobre as miñas pernas, quebrándoseme as dúas mornas.
Esperando aclarar definitivamente as causas e desenvolvemento dos acontecementos, despídome atentamente.
Comentarios (0) - Referencias (0)
