Se pensas o que penso que estás pensando, nin tan sequera o penses
Contemplaba, ensimesmada, como o vento arrastraba as follas secas ao longo da rúa ata facelas desaparecer da miña vista, cando a súa chamada espertoume dese lánguido solpor.
Tan só con escoitar a súa voz era como sentir a súa presenza ao meu lado, parecía notar a través do fío telefónico o seu aroma, a súa mirada escrutadora sobre min. Invitábame a cear, por fin logo de tanto tempo veriámonos.
Baixo a ducha imaxinaba como se desenvolvería a noite, vía a súa bronceada pel, a súa barba dun par de días, os seus ollos negros, as súas poderosas mans... todo nel atraíame e provocaba que o meu corpo espertarse coma se pasase longos anos de hibernación.
Soa o teléfono de lonxe e sácame do meu ensimismamiento e os meus soños.
Quizais, quizais.......... martillea a miña mente mentres me apresuro a descolgar o auricular.
Tan só con escoitar a súa voz era como sentir a súa presenza ao meu lado, parecía notar a través do fío telefónico o seu aroma, a súa mirada escrutadora sobre min. Invitábame a cear, por fin logo de tanto tempo veriámonos.
Baixo a ducha imaxinaba como se desenvolvería a noite, vía a súa bronceada pel, a súa barba dun par de días, os seus ollos negros, as súas poderosas mans... todo nel atraíame e provocaba que o meu corpo espertarse coma se pasase longos anos de hibernación.
Soa o teléfono de lonxe e sácame do meu ensimismamiento e os meus soños.
Quizais, quizais.......... martillea a miña mente mentres me apresuro a descolgar o auricular.
Comentarios (0) - Referencias (0)
