Anxo de luz
E vino pasar de longo ante a miá presenza,
Era unha estrela fugaz que non resistín soltar.
Seguín os seus pasos,
Encadeneime ao seu peito,
E ao rozamento das súas palabras
Desatouse na miña alma a emoción
De entrar a un novo universo,
E de desexar seguir vivindo nese instante
Que transformaba en harmonía o meu inferno.
Era unha estrela fugaz que non resistín soltar.
Seguín os seus pasos,
Encadeneime ao seu peito,
E ao rozamento das súas palabras
Desatouse na miña alma a emoción
De entrar a un novo universo,
E de desexar seguir vivindo nese instante
Que transformaba en harmonía o meu inferno.
Comentarios (0) - Referencias (0)
