Hoxe é sempre aínda
Pero non son capaz de responderche como esperas que che responda, pero non es capaz de preguntarme como eu espero que me preguntes, porque todo nexo real parece imposible entre dous seres que se perciben pero que non se tocan, entre dous que se senten pero que non se palpan ... e entón resplandecente de furia, tinguida de rabia e lume a miña ira baixa, o meu odio contido e mixtificado, o meu odio dignificado, o meu odio ao fin puro e lexitimado ...pero algún día acabaránselles as balas de prata, seino, pero un día durmirase a súa garda e quedaranse sen fauces que mordan as miñas esperas momificadas, sen botas para patear a porta da miña casa, sen bocas que evoquen pesadelos.
...un día...
Udec
...un día...
Udec
Comentarios (0) - Referencias (0)
