Hai veces en que a Verdade escurrese dos dedos como o líquido cristalino dos ríos, e outras en que che dá nos narices como unha sólida roca das montañas
Como unha queixa, os beizos de él abríronse coa ilusa intención de pronunciar algo parecido ás palabras.
Os beizos dela imitaron un reproche.
Os seus ollos se nublaron.
A súa mirada imitaba unha xustificación amable.
Os seus beizos rogaban o perdón.
Os seus ollos negaban as desculpas.
Os seus beizos choraban comprensión.
Os seus ollos miraban a parede.
Os beizos dela imitaron un reproche.
Os seus ollos se nublaron.
A súa mirada imitaba unha xustificación amable.
Os seus beizos rogaban o perdón.
Os seus ollos negaban as desculpas.
Os seus beizos choraban comprensión.
Os seus ollos miraban a parede.
Comentarios (0) - Referencias (0)
