Morrer na amargura, é matar os soños, que sementaches nunha vida
Inspírome pensando no meu escuro presente,
recordando o meu estraño pasado,
tecéndome un futuro máis ensoñador en cada unha das letras.
Inspírome fronte ao espello, mirando unha fotografía,
lendo un fermoso conto da miña escritora favorita.
Inspírome vendo un cadro, lendo unha revista,
recreándome no vento dando voltas na esquina.
Inspírame camiñar solitaria entre a xente.
Inspíranme os xogos, as poesías.
Inspíranme os escintileos pero ás veces se me esquencen.
recordando o meu estraño pasado,
tecéndome un futuro máis ensoñador en cada unha das letras.
Inspírome fronte ao espello, mirando unha fotografía,
lendo un fermoso conto da miña escritora favorita.
Inspírome vendo un cadro, lendo unha revista,
recreándome no vento dando voltas na esquina.
Inspírame camiñar solitaria entre a xente.
Inspíranme os xogos, as poesías.
Inspíranme os escintileos pero ás veces se me esquencen.
Comentarios (0) - Referencias (0)
