Morre lentamente
Morre lentamente quen non viaxa,
quen non le,
quen non oe música,
quen non atopa graza en si mesmo.
Morre lentamente
quen destrúe o seu amor propio,
quen non se deixa axudar.
Morre lentamente
quen se transforma en escravo do hábito
repetindo todos os días os mesmos traxectos,
quen non cambia de marca,
non se atreve a cambiar a cor da súa vestimenta
ou ben non conversa con quen non coñece.
Morre lentamente
quen evita unha paixón e o seu remolino de emocións,
xustamente estas que regresan o brillo
aos ollos e restauran os corazóns esnaquizados.
Morre lentamente
quen non vira o volante cando esta infeliz
co seu traballo, ou o seu amor,
quen non arrisca o certo nin o incerto para ir
detrás dun soño
quen non se permite, nin sequera unha vez na súa vida,
fuxir dos consellos sensatos...
¡Vive hoxe!
¡Arrisca hoxe!
¡Faino hoxe!
¡Non te deixes morrer lentamente!
¡NON TE IMPIDAS SER FELIZ!
Texto de: Pablo Neruda
quen non le,
quen non oe música,
quen non atopa graza en si mesmo.
Morre lentamente
quen destrúe o seu amor propio,
quen non se deixa axudar.
Morre lentamente
quen se transforma en escravo do hábito
repetindo todos os días os mesmos traxectos,
quen non cambia de marca,
non se atreve a cambiar a cor da súa vestimenta
ou ben non conversa con quen non coñece.
Morre lentamente
quen evita unha paixón e o seu remolino de emocións,
xustamente estas que regresan o brillo
aos ollos e restauran os corazóns esnaquizados.
Morre lentamente
quen non vira o volante cando esta infeliz
co seu traballo, ou o seu amor,
quen non arrisca o certo nin o incerto para ir
detrás dun soño
quen non se permite, nin sequera unha vez na súa vida,
fuxir dos consellos sensatos...
¡Vive hoxe!
¡Arrisca hoxe!
¡Faino hoxe!
¡Non te deixes morrer lentamente!
¡NON TE IMPIDAS SER FELIZ!
Texto de: Pablo Neruda
Comentarios (0) - Referencias (0)
