A razón pode advertirnos sobre o que convén evitar; soamente o corazón dinos o que é preciso facer
lua - 31-03-2005 00:39:51 | Categoria: Jim Warren
Ás veces o silencio facíame ben; outras, só recordaba máis o teu nome.
Esa noite comprendín, que a distancia entre a túa ausencia e a miña mirada, era apenas un artiluxio das horas, para buscarche entre os mortos.
E aínda que non che chamase asiduamente, a túa frescura revivía en min todo o preciado; habitabas os meus soños; a miña fala; a miña suor; só cando esquecía facelo, a túa pel afastábase das miñas lúas, para fuxirse co eterno.
Entón gritei o teu nome; saborei os beizos da túa boca, amencidos nas miñas mans; o sol; a choiva.
Esperteime co choro roldando as miñas pupilas; fatigada de chamarche no escuro, e de amencer con nada; destelliendo as frases que che achaban dentro de min.
Confusa, interneime nunha tonada que falaba do teu alonxamento; mentres velabas o meu corpo, tendido na multitude doutros tantos féretros.
La página de los cuentos
Esa noite comprendín, que a distancia entre a túa ausencia e a miña mirada, era apenas un artiluxio das horas, para buscarche entre os mortos.
E aínda que non che chamase asiduamente, a túa frescura revivía en min todo o preciado; habitabas os meus soños; a miña fala; a miña suor; só cando esquecía facelo, a túa pel afastábase das miñas lúas, para fuxirse co eterno.
Entón gritei o teu nome; saborei os beizos da túa boca, amencidos nas miñas mans; o sol; a choiva.
Esperteime co choro roldando as miñas pupilas; fatigada de chamarche no escuro, e de amencer con nada; destelliendo as frases que che achaban dentro de min.
Confusa, interneime nunha tonada que falaba do teu alonxamento; mentres velabas o meu corpo, tendido na multitude doutros tantos féretros.
La página de los cuentos
Comentarios (0) - Referencias (0)
