Soñar costa pouco
Son a que non me animo a ser na vida real, son a que voa sen ás, a que corre con lobos, a que vai dun lado para o outro correndo detrás dos seus soños, son a que chora as súas derrotas sen importar o que dirán, son moitas, son unha soa, son eu.
Esa eu que a sociedade mata lentamente, esa eu, que foxe da fría realidade, a que inventa labirintos de palabras e castelos de frases, creándose un mundo ideal.....
Esa eu que a sociedade mata lentamente, esa eu, que foxe da fría realidade, a que inventa labirintos de palabras e castelos de frases, creándose un mundo ideal.....
Comentarios (0) - Referencias (0)
