A paciencia require moita práctica
As xemas dos teus dedos, como pequenas pedras de río facendo ondas na miña pel.
Os meus poros abríndose amodo exhalándome cara a fóra.
A temperatura do meu corpo subindo sen parar.
O suave abandono da miña conciencia.
Agora son unha lagartixa tostándose ao sol.
Os meus beizos resecos que buscan desesperadamente unha lingua que os humedeza.
As xemas dos teus dedos, como pequenas pedras de río facendo ondas na miña pel.
Os meus poros abríndose amodo exhalándome cara a fóra.
A temperatura do meu corpo subindo sen parar.
O suave abandono da miña conciencia.
Agora son unha lagartixa tostándose ao sol.
Os meus beizos resecos que buscan desesperadamente unha lingua que os humedeza.
As xemas dos teus dedos, como pequenas pedras de río facendo ondas na miña pel.
Comentarios (0) - Referencias (0)
