Ninguén nos pertence, salvo no recordo
A rapidez vertixinosa do noso tempo obríganos a manternos activos, vixentes, atentos, dispostos, como aves de presa no seu afán de subsistencia.
As oportunidades e ocasións beneficiosas xeneralmente non se repiten nos diferentes ciclos das nosas vidas, polo tanto estas oportunidades benéficas pasan a ser nutrintes, ou o puidesen ser se aproveitásemos atinadamente.
Moitas son as oportunidades que pasan diante nosa e en forma case permanente e "ao alcance das nosas mans".
Cando dámonos conta. . . desapareceron, desvanecéronse!!. Perdéndose a oportunidade tan desexada, tan esperada...
Pero deteñamos a nosa aloucada carreira pola vida, reflexionemos uns instantes... analizando se a procura que nos atormenta e tolea, satisfai o meramente material ou se en realidade é alimento do espírito; pensemos entón que ao noso derredor existen seres humanos, persoas, que comparten plenamente o noso hábitat e que coa nosa tola carreira, podemos prexudicar ata facelos caer.
Non pensemos só en "nos", só no "eu", porque entón procreamos á Indiferenza.
A INDIFERENZA, un mal da nosa época ??, dos nosos costumes ??, da nosa idiosincracia ?? ou da nosa historia... que herdamos e aloxouse nos nosos espíritos e nos nosos corazóns ?? e que non achamos o xeito de desaloxar ??...ou é que ignoramos a súa existencia??
A Indiferenza permite que un home caído entre outross non sexa visto (?).
É a falta de amor que destrúe ao mundo.
Crucifiquemos entón á Indiferenza para poder vivir nun mundo mellor! ! !.
La página de los cuentos
As oportunidades e ocasións beneficiosas xeneralmente non se repiten nos diferentes ciclos das nosas vidas, polo tanto estas oportunidades benéficas pasan a ser nutrintes, ou o puidesen ser se aproveitásemos atinadamente.
Moitas son as oportunidades que pasan diante nosa e en forma case permanente e "ao alcance das nosas mans".
Cando dámonos conta. . . desapareceron, desvanecéronse!!. Perdéndose a oportunidade tan desexada, tan esperada...
Pero deteñamos a nosa aloucada carreira pola vida, reflexionemos uns instantes... analizando se a procura que nos atormenta e tolea, satisfai o meramente material ou se en realidade é alimento do espírito; pensemos entón que ao noso derredor existen seres humanos, persoas, que comparten plenamente o noso hábitat e que coa nosa tola carreira, podemos prexudicar ata facelos caer.
Non pensemos só en "nos", só no "eu", porque entón procreamos á Indiferenza.
A INDIFERENZA, un mal da nosa época ??, dos nosos costumes ??, da nosa idiosincracia ?? ou da nosa historia... que herdamos e aloxouse nos nosos espíritos e nos nosos corazóns ?? e que non achamos o xeito de desaloxar ??...ou é que ignoramos a súa existencia??
A Indiferenza permite que un home caído entre outross non sexa visto (?).
É a falta de amor que destrúe ao mundo.
Crucifiquemos entón á Indiferenza para poder vivir nun mundo mellor! ! !.
La página de los cuentos
Comentarios (0) - Referencias (0)
