Negra sombra
lua - 03-03-2005 00:18:45 | Categoria: Dorian Cleavenger
Es o culpable dos meus desvelos. As últimas noites non puiden durmir pola túa culpa, pero o meu insomnio pensándoche é demasiado doce como para preocuparme. Onte á noite sen ir mais lonxe vireime na miña cama e estabas aí de novo, espido, mirándome con ollos de desexo e ese xesto teu que me invita a abalanzarme encima sen demora.
Mireime e estaba espida tamén, pero me concentrei de novo en detallar o teu corpo, o corpo do delito, a invitación máis doce a pecar. Estabas tombado de medio lado cun brazo baixo a túa cabeza. Acheguei as miñas mans a ti e toquei o teu peito coa xema dos meus dedos para saber se eras real. As miñas mans cobraron vida propia e navegaron polo teu corpo, palpando os teus brazos, enredándose nas túas mans, acariñando o teu ventre para logo ir máis ao sur cara ás deliciosas e cálidas profundidades dos tesouros da túa entreperna.
Dediqueille especial atención ás túas partes máis íntimas, sen deixar de mirarche aos ollos para ver cada unha das túas reaccións, estudalas, analizalas e aprenderme de memoria cada xesto.
Pechei os meus ollos para escoitar os teus leves xemidos con atención e logo abrinos para abismarme nos teus e perderme neles.
Achegáchesche ao meu e sentinme vulnerable, perdida e á vez coma se nacese de novo. Algunha vez díxenche que cada noite xunto a ti é coma se nacese de novo? Iso ocórreme ao teu lado, con cada bico, con cada caricia e cada orgasmo morro e vivo de novo. Ti fasme vivir e iluminas o lado escuro do meu corazón.
Pegaches os teus beizos aos meus tomándome polas cadeiras e apertándome ao teu corpo con forza como queréndome indicar quen tiña o control, gústame que me posúas e me domes.
Rendinme á túa boca e as túas caricias, aos teus beizos que comezaron a baixar polo meu pescozo ata chegar aos meus pezóns os cales apertaches entre os teus beizos, aspirándoos, fumándoos un por un con deleite, sen soltarme nin un momento, agarrándome con suavidade pero con firmeza, aínda que eu non quixese escapar do teu cárcere, dos barrotes que formaches cos teus brazos e pernas ao redor do meu corpo.
As miñas mans mentres tanto percorrían as túas costas e os teus brazos, recoñecendo cada lugar amodo coma se o tempo se detuvera.
Os nosos corpos enfrascáronse nunha loita sen tregua cando entraches no meu corpo e fundímonos nun só, os teus xemidos e os meus, a túa lingua e a miña, os nosos sexos húmidos movéndose de xeito compasado e frenético ao compás dunha música que só ti e eu podiamos escoitar mentres as nosas mans voaban e entrelazábanse aferrándose ás sabas que nos envolvían.
Cada movemento teu cara a min foi correspondido cun meu cara a ti, para achegarme mais, para non deixarche saír nin un momento. Só desexaba que che penetrases no máis profundo do meu corpo e que a miña cova unirase perfectamente, palpitando coma se tivese vida propia.
A miña pel escorregábase na túa pola nosa suor, resultado da nosa loita na cal non houbo vencidos, só vencedores cando nun momento glorioso explotamos á vez abrazándonos exhaustos, case sen alento, coa respiración axitada, as pulsacións aceleradas, temblorosos e felices.
Abraceime ás túas costas enchéndoa de bicos, axustando o meu corpo ao teu mentres nos recuperabamos do noso encontro. Nin o aire cabía entre o teu corpo e o meu, esa noite fomos un só de novo.
Por fin logrei conciliar o soño aínda que con medo porque sabía que ao abrir os meus ollos non estarías, pero o recordo do teu corpo acompañaríame todo o día, ata algunha noite en que nos atoparmos de novo para ter un round baixo as sabas.
Doctor amor
Mireime e estaba espida tamén, pero me concentrei de novo en detallar o teu corpo, o corpo do delito, a invitación máis doce a pecar. Estabas tombado de medio lado cun brazo baixo a túa cabeza. Acheguei as miñas mans a ti e toquei o teu peito coa xema dos meus dedos para saber se eras real. As miñas mans cobraron vida propia e navegaron polo teu corpo, palpando os teus brazos, enredándose nas túas mans, acariñando o teu ventre para logo ir máis ao sur cara ás deliciosas e cálidas profundidades dos tesouros da túa entreperna.
Dediqueille especial atención ás túas partes máis íntimas, sen deixar de mirarche aos ollos para ver cada unha das túas reaccións, estudalas, analizalas e aprenderme de memoria cada xesto.
Pechei os meus ollos para escoitar os teus leves xemidos con atención e logo abrinos para abismarme nos teus e perderme neles.
Achegáchesche ao meu e sentinme vulnerable, perdida e á vez coma se nacese de novo. Algunha vez díxenche que cada noite xunto a ti é coma se nacese de novo? Iso ocórreme ao teu lado, con cada bico, con cada caricia e cada orgasmo morro e vivo de novo. Ti fasme vivir e iluminas o lado escuro do meu corazón.
Pegaches os teus beizos aos meus tomándome polas cadeiras e apertándome ao teu corpo con forza como queréndome indicar quen tiña o control, gústame que me posúas e me domes.
Rendinme á túa boca e as túas caricias, aos teus beizos que comezaron a baixar polo meu pescozo ata chegar aos meus pezóns os cales apertaches entre os teus beizos, aspirándoos, fumándoos un por un con deleite, sen soltarme nin un momento, agarrándome con suavidade pero con firmeza, aínda que eu non quixese escapar do teu cárcere, dos barrotes que formaches cos teus brazos e pernas ao redor do meu corpo.
As miñas mans mentres tanto percorrían as túas costas e os teus brazos, recoñecendo cada lugar amodo coma se o tempo se detuvera.
Os nosos corpos enfrascáronse nunha loita sen tregua cando entraches no meu corpo e fundímonos nun só, os teus xemidos e os meus, a túa lingua e a miña, os nosos sexos húmidos movéndose de xeito compasado e frenético ao compás dunha música que só ti e eu podiamos escoitar mentres as nosas mans voaban e entrelazábanse aferrándose ás sabas que nos envolvían.
Cada movemento teu cara a min foi correspondido cun meu cara a ti, para achegarme mais, para non deixarche saír nin un momento. Só desexaba que che penetrases no máis profundo do meu corpo e que a miña cova unirase perfectamente, palpitando coma se tivese vida propia.
A miña pel escorregábase na túa pola nosa suor, resultado da nosa loita na cal non houbo vencidos, só vencedores cando nun momento glorioso explotamos á vez abrazándonos exhaustos, case sen alento, coa respiración axitada, as pulsacións aceleradas, temblorosos e felices.
Abraceime ás túas costas enchéndoa de bicos, axustando o meu corpo ao teu mentres nos recuperabamos do noso encontro. Nin o aire cabía entre o teu corpo e o meu, esa noite fomos un só de novo.
Por fin logrei conciliar o soño aínda que con medo porque sabía que ao abrir os meus ollos non estarías, pero o recordo do teu corpo acompañaríame todo o día, ata algunha noite en que nos atoparmos de novo para ter un round baixo as sabas.
Doctor amor
Comentarios (0) - Referencias (0)
