Se a esperanza é o estado natural do delirio, o delirio é o estado heroico da esperanza
Cando che teño fronte a min, espido, mostrándome esas formas diabólicas de sensual perfección non sei que facer. Quedaríame horas embobada, mirándoche, contemplándoche e en fin, sumando todos os sustantivos que se me ocorran. Porque para escribir de ti hai que ser Neruda e eu de Neruda teño ben pouco.
Realmente existes? é que non deberías existir. É unha falta de respecto que exista e respire unha criatura coa túa forma.
Es unha estatua, un monumento á arte exquisita de ser home. Ao estilo máis erótico de levar roupa e quitarlla. Á sublime costas que me rouba o alento e móllame as bragas.
Es un anxo con mirada de demo e de amante. Es un triángulo sublime de home-corpo-sexo. Es como pecar. Como atentar contra algo demasiado puro e perfecto.
Mataría por volver pasar unha noite perdida entre o teu corpo de aceiro e espertar amarrada ás túas costas de ouro. Por afundirme -un minuto polo menos- no teu cheiro doce, salvaxe, exótico e caníbal. Por vender o alma con tal de roubar un bico mollado teu, pasar a lingua polo teu pescozo e chuparche ata o que non tes.
Doctor amor
Realmente existes? é que non deberías existir. É unha falta de respecto que exista e respire unha criatura coa túa forma.
Es unha estatua, un monumento á arte exquisita de ser home. Ao estilo máis erótico de levar roupa e quitarlla. Á sublime costas que me rouba o alento e móllame as bragas.
Es un anxo con mirada de demo e de amante. Es un triángulo sublime de home-corpo-sexo. Es como pecar. Como atentar contra algo demasiado puro e perfecto.
Mataría por volver pasar unha noite perdida entre o teu corpo de aceiro e espertar amarrada ás túas costas de ouro. Por afundirme -un minuto polo menos- no teu cheiro doce, salvaxe, exótico e caníbal. Por vender o alma con tal de roubar un bico mollado teu, pasar a lingua polo teu pescozo e chuparche ata o que non tes.
Doctor amor
Comentarios (0) - Referencias (0)
