Quen sabe de dor, todo o sabe
¿Cantas veces quixeches ser simplemente posuída, usurpada?
Que haxa quietude, que só che bique, que só che acariñe, que únicamente xogue cos seus dedos dentro de ti.
¿Cantas?
¿E que aplane, e que aperte, que retire, que abra, e que presione o teu pubis inflamado sobre e debaixo da túa roupa interior?
Tantas.
Tantas veces que desexaches que repita o teu nome mentres o seu puño faiche cóxegas, mentres os nudillos prometen marabillas, mentres sente el que che vertes sobre a palma da súa man aberta, recolectando as probas dunha sensación totalmente húmida e alerta.
Que te póña de costas ao seu rostro e presióneche contra a parede, permitindo palpar entre as túas nádegas a súa primicia, que as súas xemas se infiltren ao mesmo branco enardecido do teu en fronte, pero por atrás.
¿Cantas veces?
Moitas, miles, cuantiosas, todas, case sempre.
Incontables.
Como adolescentes fuxindo do himen e as roturas de consignas, do estigma virxinal.
De diante e de detrás.
¿Cantas?
Varias máis.
¿Cantas veces quixeches que che acariñe así, dese xeito únicamente?
Sen présa.
Escondendo máis dun dedo nas túas profundidades, ás veces dúas, ás veces tantos, aínda que desbasta de pracer...
Que haxa quietude, que só che bique, que só che acariñe, que únicamente xogue cos seus dedos dentro de ti.
¿Cantas?
¿E que aplane, e que aperte, que retire, que abra, e que presione o teu pubis inflamado sobre e debaixo da túa roupa interior?
Tantas.
Tantas veces que desexaches que repita o teu nome mentres o seu puño faiche cóxegas, mentres os nudillos prometen marabillas, mentres sente el que che vertes sobre a palma da súa man aberta, recolectando as probas dunha sensación totalmente húmida e alerta.
Que te póña de costas ao seu rostro e presióneche contra a parede, permitindo palpar entre as túas nádegas a súa primicia, que as súas xemas se infiltren ao mesmo branco enardecido do teu en fronte, pero por atrás.
¿Cantas veces?
Moitas, miles, cuantiosas, todas, case sempre.
Incontables.
Como adolescentes fuxindo do himen e as roturas de consignas, do estigma virxinal.
De diante e de detrás.
¿Cantas?
Varias máis.
¿Cantas veces quixeches que che acariñe así, dese xeito únicamente?
Sen présa.
Escondendo máis dun dedo nas túas profundidades, ás veces dúas, ás veces tantos, aínda que desbasta de pracer...
Comentarios (0) - Referencias (0)
