Unha palabra mal colocada, estropea o máis belo pensamento
Quixera dialogar sen temor e dicirche o que sento, pero ás veces as palabras enrédanlleme, a lingua sécalleme e non podo facelo.
É curioso!!! en canto separámonos ocórrenlleme as palabras exactas, pero cando che teño ao meu lado esfumanse como a néboa ao disiparse.
Hoxe si e mañá non,... hoxe quéroche ao meu lado e mañá lonxe,... hoxe son un encanto e mañá unha bruxa...
Teño asumido que son un cleenex (usar e tirar) o problema é que a miña mente ás veces revélase contra ese rol, e non pode ou non quere aceptalo...
Quixera falar... gustaríame describir o sentimento, poder dicirche sen andrómenas nin medos a verdade, sen deixalo entrever, sen marear a perdiz...
Poder ser sincera sen medo ao que pensarás, soltalo sen máis, coma se falase do tempo...
Sen medo a que salgas correndo, sen temor a perderche...
Detrás desta pantalla hai unha persoa humana, que sente, que sofre, que ri e que chora. Trátame coma se tivésesme diante de ti, pois se non podo verche, podo sentirche.
Non me enganes, tarde ou cedo acabarei dándome conta. Non me subestimes porque non poida mirarche aos ollos mentres me falas.
Móstrache ti mesmo tal como es en realidade. Detrás da túa pantalla tamén hai unha persoa que sente... non cambies de actitude, non teñas unha dobre personalidade que leve a confusións.
Se claro. Expresa claramente as túas intencións... o que buscas... o que esperas... os teus temores... as túas dúbidas...
Aproveita a oportunidade que tiveches de coñecerme por dentro antes que por fóra.
Xamais, repito, xamais xogues coas persoas... acéptaas, fala claro e elixe..
É curioso!!! en canto separámonos ocórrenlleme as palabras exactas, pero cando che teño ao meu lado esfumanse como a néboa ao disiparse.
Hoxe si e mañá non,... hoxe quéroche ao meu lado e mañá lonxe,... hoxe son un encanto e mañá unha bruxa...
Teño asumido que son un cleenex (usar e tirar) o problema é que a miña mente ás veces revélase contra ese rol, e non pode ou non quere aceptalo...
Quixera falar... gustaríame describir o sentimento, poder dicirche sen andrómenas nin medos a verdade, sen deixalo entrever, sen marear a perdiz...
Poder ser sincera sen medo ao que pensarás, soltalo sen máis, coma se falase do tempo...
Sen medo a que salgas correndo, sen temor a perderche...
Detrás desta pantalla hai unha persoa humana, que sente, que sofre, que ri e que chora. Trátame coma se tivésesme diante de ti, pois se non podo verche, podo sentirche.
Non me enganes, tarde ou cedo acabarei dándome conta. Non me subestimes porque non poida mirarche aos ollos mentres me falas.
Móstrache ti mesmo tal como es en realidade. Detrás da túa pantalla tamén hai unha persoa que sente... non cambies de actitude, non teñas unha dobre personalidade que leve a confusións.
Se claro. Expresa claramente as túas intencións... o que buscas... o que esperas... os teus temores... as túas dúbidas...
Aproveita a oportunidade que tiveches de coñecerme por dentro antes que por fóra.
Xamais, repito, xamais xogues coas persoas... acéptaas, fala claro e elixe..
Comentarios (0) - Referencias (0)
