Escrava dos teus desexos no menos obsceno dos sentidos. Boneca do teu xogo na máis agónica das perversións
Mírame, ardo, como fonte inagotable.
Pero por máis que o intento, a calor só alcanza á punta dos meus dedos.
Nada máis.
Ás veces, convértese en calor de abrazo, en letra escrita, ou aire escapando entre beizos.
Que arrefríase coa distancia.
Non hai nada máis aló da distancia dos meus brazos dobrados.
El loco del chaleco negro
Pero por máis que o intento, a calor só alcanza á punta dos meus dedos.
Nada máis.
Ás veces, convértese en calor de abrazo, en letra escrita, ou aire escapando entre beizos.
Que arrefríase coa distancia.
Non hai nada máis aló da distancia dos meus brazos dobrados.
El loco del chaleco negro
Comentarios (0) - Referencias (0)
