Algunhas persoas ven as cousas como son e din:"¿Por que?", outras soñan cousas que nunca foron e din: "¿Por que non?"
Tomo as paixóns acesas que provoco e as xiro a conveniencia, manipúloas para famenta darme á miña mesma para comer.
Causo unha revolución de praceres siderais e os estruxo en abrazos desquiciantes para sentirme en comodidade, querida e desexada, totalmente amada.
Fago un molinete de caricias clandestinas, por arriba e por baixo do pantalón, percorrendo as miñas quimeras e a súa pel, mentres ximo sedenta pola miña auto-imposición erótica, indecente e apaixonada.
Revolco as miñas emocións nun branco de fácil acceso, picante e tornasol, ilimitando pormenores en chupetes azucarados, erizando peitos masculinos aquí e alá.
Volteo contra a parede ese corpo, inspirador de versos e liñas narrativas, de xeito pornográfico e escabroso, para surcar, como no ceo, unha liña imaxinaria de bicos desde o seu pescozo ata o final desas costas acarameladas.
Retozo na circulación, xa inflamada da súa osadía, envorcándoo incesante ata a etapa, a fase, o lapso final, nunha rotación de ardores, de suspiros, do meu nome, e por que non, de palabras soeces, atrevidas e vulgares que me percorren volteando a miña significancia mulleril, os meus agarres femininos de cadeiras, os meus extremos corpóreos e abstractos, dando lugar ás convulsións, que en definitiva confeso namorada, inducíronme a empezar.
E comezo de novo, tomando as paixóns acesas que provoco, ás que quero, a conveniencia, volver virar.
Deberían multar á xente por isto.
Son sen ningunha dúbida, unha criminal.
Los cuentos.net
Causo unha revolución de praceres siderais e os estruxo en abrazos desquiciantes para sentirme en comodidade, querida e desexada, totalmente amada.
Fago un molinete de caricias clandestinas, por arriba e por baixo do pantalón, percorrendo as miñas quimeras e a súa pel, mentres ximo sedenta pola miña auto-imposición erótica, indecente e apaixonada.
Revolco as miñas emocións nun branco de fácil acceso, picante e tornasol, ilimitando pormenores en chupetes azucarados, erizando peitos masculinos aquí e alá.
Volteo contra a parede ese corpo, inspirador de versos e liñas narrativas, de xeito pornográfico e escabroso, para surcar, como no ceo, unha liña imaxinaria de bicos desde o seu pescozo ata o final desas costas acarameladas.
Retozo na circulación, xa inflamada da súa osadía, envorcándoo incesante ata a etapa, a fase, o lapso final, nunha rotación de ardores, de suspiros, do meu nome, e por que non, de palabras soeces, atrevidas e vulgares que me percorren volteando a miña significancia mulleril, os meus agarres femininos de cadeiras, os meus extremos corpóreos e abstractos, dando lugar ás convulsións, que en definitiva confeso namorada, inducíronme a empezar.
E comezo de novo, tomando as paixóns acesas que provoco, ás que quero, a conveniencia, volver virar.
Deberían multar á xente por isto.
Son sen ningunha dúbida, unha criminal.
Los cuentos.net
Comentarios (0) - Referencias (0)
