As olas rompen con especial furia esta noite, milenios de dor libéranse na súa rabia
Encheuse os petos de pedras para afogarse e non regresar xamais, e camiñou dentro do mar.
Imaxinaba que estaría cheo de afogados, e voces, e sereas de cabelos toleados, e mozos suicidas con poemas nas mans.
Pero só atopou escuridade, soidade eterna e silencio.
La página de los cuentos
Imaxinaba que estaría cheo de afogados, e voces, e sereas de cabelos toleados, e mozos suicidas con poemas nas mans.
Pero só atopou escuridade, soidade eterna e silencio.
La página de los cuentos
Comentarios (0) - Referencias (0)
