Hai días nos que vou pola vida como esperando que me pase unha casualidade
Choro que alguén non escoita..., soños que se escaparon cando me durmín, o bico que lle deron na esquina cando a esqueceron, o gato que rabuña sempre as tezas de madeira do cercado da fronte... as follas secas que arrastra o vento cando se cansou de morrer...
Voan as cancións que un día cantáronse... e que arrastran co seu longo repicar os momentos que quixesen esquecer tantos!!!
E voan as moscas do que ninguén di que hai escondido nalgún lugar, pero que existe...
E voan os pensamentos que todos temos en común, pero que ninguén di...
E voa todo aquilo que a moitos fai falta, e a tantos sobra.
Voan as cancións que un día cantáronse... e que arrastran co seu longo repicar os momentos que quixesen esquecer tantos!!!
E voan as moscas do que ninguén di que hai escondido nalgún lugar, pero que existe...
E voan os pensamentos que todos temos en común, pero que ninguén di...
E voa todo aquilo que a moitos fai falta, e a tantos sobra.
Comentarios (0) - Referencias (0)
