Non che preocupes polo que os demais de ti pensen, están demasiado ocupados pensando no que ti pensarás deles
Soñei que follaba desmedidamente cun obreiro da construción no piso 10º dun edificio en construción.
Esperteime empapada en suor, na sección de colcóns do Corte Inglés; o segureta ao que avisaron fálame, pero eu non lle entendo.
Levántome lentamente, atúsome a roupa e camiño amodo buscando os aseos.
Abro a porta do de señoras e hai señores ouriñando nos lavabos.
Vírome e os grandes almacéns desapareceron, ante min vexo unha gasolineira á esquerda e unha nave industrial á dereita que flanquean o "Cotton Club".
A porta principal conduce ao club propiamente devandito: dúas barras, unha ampla pista de baile no centro, música caribeña a todo volume e mozas, moitas mozas, lucindo palmito coa roupa máis provocativa que un póidase imaxinar.
Ás oito da tarde dun día entre semana calquera, o local está bastante concorrido. Homes de todas as idades e vestidos con roupas que denotan a súa diferente orixe social se "deixan querer" polas mulleres mentres apuran a copa de rigor. As miradas entrecrúzanse a moitos metros de distancia, as mans deles navegan polos traseiros das súas amigas, as delas pérdense pola entreperna dos recentemente chegados, risas, alegría, caras de aburrimiento...
Outra porta, máis discreta e afastada da principal, serve de acceso ao que parece un pequeno e confortable hotel de estrada. E aínda que ambos recintos están comunicados, o ambiente é totalmente distinto.
Diríxome ao hotel, seguida do obreiro da construción que me rumorea obscenidades.
Espértome no sofá da miña casa cun libro sobre o meu estómago.
Esperteime empapada en suor, na sección de colcóns do Corte Inglés; o segureta ao que avisaron fálame, pero eu non lle entendo.
Levántome lentamente, atúsome a roupa e camiño amodo buscando os aseos.
Abro a porta do de señoras e hai señores ouriñando nos lavabos.
Vírome e os grandes almacéns desapareceron, ante min vexo unha gasolineira á esquerda e unha nave industrial á dereita que flanquean o "Cotton Club".
A porta principal conduce ao club propiamente devandito: dúas barras, unha ampla pista de baile no centro, música caribeña a todo volume e mozas, moitas mozas, lucindo palmito coa roupa máis provocativa que un póidase imaxinar.
Ás oito da tarde dun día entre semana calquera, o local está bastante concorrido. Homes de todas as idades e vestidos con roupas que denotan a súa diferente orixe social se "deixan querer" polas mulleres mentres apuran a copa de rigor. As miradas entrecrúzanse a moitos metros de distancia, as mans deles navegan polos traseiros das súas amigas, as delas pérdense pola entreperna dos recentemente chegados, risas, alegría, caras de aburrimiento...
Outra porta, máis discreta e afastada da principal, serve de acceso ao que parece un pequeno e confortable hotel de estrada. E aínda que ambos recintos están comunicados, o ambiente é totalmente distinto.
Diríxome ao hotel, seguida do obreiro da construción que me rumorea obscenidades.
Espértome no sofá da miña casa cun libro sobre o meu estómago.
Comentarios (0) - Referencias (0)
