Non pase
O muro da fronte podía estar a menos de dous pasos.
Muros verdes, teito branco.
As súas mans atadas á cama.
Arriba sorrían máscaras que logo deixaban ver as caras.
As secuencias proxectábanse segundo a intensidade dos recordos, pero a historia era coherente.
¿Seica toleara?
Libro virtual
Muros verdes, teito branco.
As súas mans atadas á cama.
Arriba sorrían máscaras que logo deixaban ver as caras.
As secuencias proxectábanse segundo a intensidade dos recordos, pero a historia era coherente.
¿Seica toleara?
Libro virtual
Comentarios (0) - Referencias (0)
