Por que me deixaches tocar a felicidade coa punta dos dedos e logo escapáchesche das miñas mans?
Escribo palabras baleiras, imitando ao infinito,
o silencio masturba a noite, corrixindo o meu destino,
abrumada miro ao ceo, tan negro, tan triste
o mar do meu pensamento vaise afogando.
Cerrollos na bacanal dos excesos perdidos,
corazóns encarcelados, rexas en vento activo,
dúas montañas traidoras e un doce bosque,
verxel da miña xeografía en deserto xeado.
Doces os teus beizos de néctar, fluxo de fel maldito
abrazos cos que encerras por completo o infinito,
envilezcome ao ignorar como eterno instante fuches,
toleo ao contemplar a unidade nos teus ollos crebados.
O amor é a maior droga para o ser humano,
preludio da vida, pai da evolución,
porta ao inmaterial, indescifrable arcano,
os escombros que quedan dun deus que nunca existiu.
hervé fernández rodríguez
o silencio masturba a noite, corrixindo o meu destino,
abrumada miro ao ceo, tan negro, tan triste
o mar do meu pensamento vaise afogando.
Cerrollos na bacanal dos excesos perdidos,
corazóns encarcelados, rexas en vento activo,
dúas montañas traidoras e un doce bosque,
verxel da miña xeografía en deserto xeado.
Doces os teus beizos de néctar, fluxo de fel maldito
abrazos cos que encerras por completo o infinito,
envilezcome ao ignorar como eterno instante fuches,
toleo ao contemplar a unidade nos teus ollos crebados.
O amor é a maior droga para o ser humano,
preludio da vida, pai da evolución,
porta ao inmaterial, indescifrable arcano,
os escombros que quedan dun deus que nunca existiu.
hervé fernández rodríguez
Comentarios (0) - Referencias (0)
