Agora estás dentro... Gústache o que ves??? Corre, vaiche lonxe... Non che achegues máis...
O amencer achegábase, unha vez máis a choiva deixara só o seu recordo en forma de rúas molladas e tellados chorando, a cidade espertaba do seu letargo tenebroso da noite, os primeiros bostezos dos escapes dos coches afogaban os cantos dos paxaros do parque; con paso apresurado dirixinme ao mausoleo que elixira como o meu refuxio para descansar durante as horas do día xa que a noite esgotoume unhas horas de descanso e ás cinco como un ingles á hora do té, espertei ávida da miña incombustible sede e propúxenme a min mesma un suculento menú: composto por un entrante de xovenciño de colexio maior, como segundo prato un mozo efebo e talvez de sobremesa algún enfermo de hospital deses que tantas veces pediron á morte que vaia a por eles e afástelles desta existencia de sufrimento e dor, e se hoxe séntome misericordiosa, talvez acabe co sufrimento de mais dunha desas almas en pena.
Debúxalleme un sorriso na cara cada vez que utilizo este eufemismo "Alma en pena" xa que nas vosas crenzas, somos nos os vampiros os que vagamos por este mísero mundo en pena e condenados polos séculos dos séculos.
Saín do mausoleo, a luz aínda brillaba con forza pero a escuridade xa lle gañaba un pouco de terreo, no inverno os días fanse máis curtos para o noso ben xa que a luz da mañá nos debilitaría tanto que ata un neno cun lápiz acabaría con nos, pero á calor da tarde cando as nosas forzas son un pouco maiores, aínda que distan bastante da nosa forza sobrenatural que nos dá a nai noite, é a miña hora preferida para saír de caza.
Debúxalleme un sorriso na cara cada vez que utilizo este eufemismo "Alma en pena" xa que nas vosas crenzas, somos nos os vampiros os que vagamos por este mísero mundo en pena e condenados polos séculos dos séculos.
Saín do mausoleo, a luz aínda brillaba con forza pero a escuridade xa lle gañaba un pouco de terreo, no inverno os días fanse máis curtos para o noso ben xa que a luz da mañá nos debilitaría tanto que ata un neno cun lápiz acabaría con nos, pero á calor da tarde cando as nosas forzas son un pouco maiores, aínda que distan bastante da nosa forza sobrenatural que nos dá a nai noite, é a miña hora preferida para saír de caza.
Comentarios (0) - Referencias (0)
