Perdín a memoria
Perdín a memoria dos homes,
máis non a do auga
Non son este nome
co cal noméanme
nin o corpo que un día
será ronsel de terra
nin os recordos
que unen a memoria ao tempo
Non son máis que o reflexo deste momento
E podo ser o nome das aguias
Unha luz diferente en cada alba
a canción que arrola o río
e o silencio
Unha telaraña
atrapa o rocío:
amanece
Elena Juliana Suárez Osma
máis non a do auga
Non son este nome
co cal noméanme
nin o corpo que un día
será ronsel de terra
nin os recordos
que unen a memoria ao tempo
Non son máis que o reflexo deste momento
E podo ser o nome das aguias
Unha luz diferente en cada alba
a canción que arrola o río
e o silencio
Unha telaraña
atrapa o rocío:
amanece
Elena Juliana Suárez Osma
Comentarios (0) - Referencias (0)
