Tristeza é espertarme pola mañá logo de soñar cos teus bicos e ver que non estás ao meu carón...
Este labirinto de intimismo aviva a miña mente acendendo recordos, faime ter presente que non sempre o que nos parece "é" ademais de recordarme a maior perda na miña vida... a perda de min mesma... a cal custoume recuperar.
Hai que ter coidado co que se desexa... porque hai veces que se fai realidade... e quizais non haxa tanta sorte a próxima vez e o labirinto onde che metas non teña saída e a entrada sepúltena... ou a sepultes ti mesma...
Pero non todo son tristes recordos... polo menos podo mirar ao pasado e non sentir impotencia, rabia, odio e medo...
... e de cando en cando paséome polo teu labirinto de sentimentos, de anhelos, de pensamentos, de palabras ocultas, de vivencias pasadas, de arte, e de creatividade... ás veces non podo evitar identificarme contigo...
Luis Rosales
Hai que ter coidado co que se desexa... porque hai veces que se fai realidade... e quizais non haxa tanta sorte a próxima vez e o labirinto onde che metas non teña saída e a entrada sepúltena... ou a sepultes ti mesma...
Pero non todo son tristes recordos... polo menos podo mirar ao pasado e non sentir impotencia, rabia, odio e medo...
... e de cando en cando paséome polo teu labirinto de sentimentos, de anhelos, de pensamentos, de palabras ocultas, de vivencias pasadas, de arte, e de creatividade... ás veces non podo evitar identificarme contigo...
Luis Rosales
Comentarios (0) - Referencias (0)
