Mañá? medo pensar que será de min mañá. E se aquí non estou mañá? estarán todas as palabras devanditas? non, nunca o están...
Abruptas miradas sondan exploran o máis íntimo do teu ser, trituran a pracer xélidos zumbidos, recórdanche que estás á súa mercé, exposta, aberta, disposta para ser seccionada, estudada.
O rozar sádico das súas roupas, provócache un calafrío, percórreche o espinazo, ábrenche os ollos para que vexas o teu brazo; hostís cuchillas penetran a túa carne, relucentes agullas oradan a túa pel, observadores indiferentes diseccionan, examinan, debaten e discuten o teu inacabable suplicio, o teu incesante martirio; nun estado de permanente vixilia, non creas que aliviarán a túa dor; doe, dano, chora, grita!!!
O sufrimento será o teu único consolo, o teu único compañeiro éxtasis e agonía.
E mentres tanto, míroche
E mentres tanto, ríome
Gargalladas metálicas introduciranse no teu oído.
Sentes frío.
Delirium Tremens
O rozar sádico das súas roupas, provócache un calafrío, percórreche o espinazo, ábrenche os ollos para que vexas o teu brazo; hostís cuchillas penetran a túa carne, relucentes agullas oradan a túa pel, observadores indiferentes diseccionan, examinan, debaten e discuten o teu inacabable suplicio, o teu incesante martirio; nun estado de permanente vixilia, non creas que aliviarán a túa dor; doe, dano, chora, grita!!!
O sufrimento será o teu único consolo, o teu único compañeiro éxtasis e agonía.
E mentres tanto, míroche
E mentres tanto, ríome
Gargalladas metálicas introduciranse no teu oído.
Sentes frío.
Delirium Tremens
Comentarios (0) - Referencias (0)
