É certo que non sabemos o que temos ata que o perdemos, pero tamén é certo que non sabemos que nos está faltando ata que chega
lua - 17-07-2004 00:45:17 | Categoria: David de Lamare
Todos dormen aínda.
Só hai mar e ceo, area e gaivotas, e eu, claro.
Tamén están as moles de formigón, indiferentes, pero non importa, durante un instante todo me perténce, non hai ninguén.
Un belo instante.
Empezan a aparecer transeúntes, pero tampouco importa, apenas reparo neles.
Empeza a asomar tímidamente o sol, iso en cambio si importa.
Esas ditosas moles impídenme contemplar a súa espertar, pero segue sen importarme, sé que está aí, e hoxe desperezase só para min.
Delirium Tremens
Só hai mar e ceo, area e gaivotas, e eu, claro.
Tamén están as moles de formigón, indiferentes, pero non importa, durante un instante todo me perténce, non hai ninguén.
Un belo instante.
Empezan a aparecer transeúntes, pero tampouco importa, apenas reparo neles.
Empeza a asomar tímidamente o sol, iso en cambio si importa.
Esas ditosas moles impídenme contemplar a súa espertar, pero segue sen importarme, sé que está aí, e hoxe desperezase só para min.
Delirium Tremens
Comentarios (0) - Referencias (0)
