É fácil temer, pero penoso; respectar é difícil, pero máis doce
Hai días en que todo che sae mal.
E o pouco que sae ben, non ten xa importancia algunha, xa que che mentalizaches, familiarizácheste coa idea de que todo vaiche a saír mal.
Poderás enfadarche, rabiar, botar a chorar, pouco importa, ese día só che traerá desgustos un tras outro.
O feito é que tes problemas, as cousas non saen como che gustou que saísen, e non atopas punto medio entre o dramatismo e a indiferenza.
Ambos nefastos para a saúde mental, por outra banda.
O dramatismo lévache ao choro, á fatalidade.
A indiferenza é auto-engano, é dicir, todo se arranxara, ou ben, que se vaian todos "ao carallo", eu vou ao meu e o demais non me importa...
Cousa que non é en absoluto certa.
O ideal sería un equilibrio entre ambos, pero como se chega ata ese punto?
Delirium Tremens
E o pouco que sae ben, non ten xa importancia algunha, xa que che mentalizaches, familiarizácheste coa idea de que todo vaiche a saír mal.
Poderás enfadarche, rabiar, botar a chorar, pouco importa, ese día só che traerá desgustos un tras outro.
O feito é que tes problemas, as cousas non saen como che gustou que saísen, e non atopas punto medio entre o dramatismo e a indiferenza.
Ambos nefastos para a saúde mental, por outra banda.
O dramatismo lévache ao choro, á fatalidade.
A indiferenza é auto-engano, é dicir, todo se arranxara, ou ben, que se vaian todos "ao carallo", eu vou ao meu e o demais non me importa...
Cousa que non é en absoluto certa.
O ideal sería un equilibrio entre ambos, pero como se chega ata ese punto?
Delirium Tremens
Comentarios (0) - Referencias (0)
