Quéreme cando menos o mereza, será cando máis o necesite
Dous corpos abrazados desdibullánse na penumbra
lixeiros xadeos entremezclanse con impalpables efluvios de desexo
o palpitar faise máis potente, brazos e pernas entrelázanse nunha tribal danza.
as mentes afástanse, quedando máis nada que un abrasador apetito
instintos ancestrais volven á superficie
atávicos recordos que dictan a súa vontade
doces carreiros que nubran a percepción
martilleo rítmico evocador de tambores de guerra
encarnizada vontade de chegar a bo porto
momentáneo esquecemento do ser
electricidade fluíndo
doce néctar escorregando pola pel
intensas descargas tranquilizan a plusvalía enerxética
todo faise tranquilo e suave
ata que o inquedo hóspede volva espertar...
Delirium Tremens
lixeiros xadeos entremezclanse con impalpables efluvios de desexo
o palpitar faise máis potente, brazos e pernas entrelázanse nunha tribal danza.
as mentes afástanse, quedando máis nada que un abrasador apetito
instintos ancestrais volven á superficie
atávicos recordos que dictan a súa vontade
doces carreiros que nubran a percepción
martilleo rítmico evocador de tambores de guerra
encarnizada vontade de chegar a bo porto
momentáneo esquecemento do ser
electricidade fluíndo
doce néctar escorregando pola pel
intensas descargas tranquilizan a plusvalía enerxética
todo faise tranquilo e suave
ata que o inquedo hóspede volva espertar...
Delirium Tremens
Comentarios (0) - Referencias (0)
