Falar pode aliviar as dores do alma
Cando tiña cinco anos
a xente grande
era moi grande para min.
Calzaba
os zapatos de mamá,
un chapeu
e capa de tul,
crecía dez centímetros
e seguía sendo pequena.
Podías estar
na caixa de plastidecor.
Ou en calquera parte.
Xamais sentín que foses
distinto a min,
talvez algo máis forte.
Eu xogaba contigo
e cabiamos na miña casa de bonecas.
O único do meu tamaño
eras Ti.
Carmen Cristina
a xente grande
era moi grande para min.
Calzaba
os zapatos de mamá,
un chapeu
e capa de tul,
crecía dez centímetros
e seguía sendo pequena.
Podías estar
na caixa de plastidecor.
Ou en calquera parte.
Xamais sentín que foses
distinto a min,
talvez algo máis forte.
Eu xogaba contigo
e cabiamos na miña casa de bonecas.
O único do meu tamaño
eras Ti.
Carmen Cristina
Comentarios (0) - Referencias (0)
