O modo de discutir unha metáfora...
Unha metáfora é outro xeito de dicir algo, é un comentario puntual a modo de imaxe para que as persoas capten a forma na que se sente algo dun modo máis efectivo.
"Unha choiva de frechas" é unha frase mais elocuente que "moitas frechas caendo sobre a infantería".
Pero como sexa, nunca falta quen quere discutir a metáfora, dicindo "non é así", negándoa, sobre o mesmo terreo.
Por exemplo, supoñamos que digo, esaxerando ou non, "A vida é un estadio repleto de merda ao que lle arroxaron uns cantos diamantes; e así nos pasamos escarbando por eles entre a inmundicia".
Acto seguido, que sucede?:
Persoa voluntariosa: Si, pero quizais hai mais diamantes dos que pensas (ok, pode ser...).
Persoa optimista: non merda non, barro (empezamos a desvirtua-la cousa).
Persoa optimista 2: Quizais xa tes os teus diamantes preto pero non podes velos (Ah, e agora tamén teño un vaso medio cheo).
Persoa xa desubicada: Pero non es a única que busca, buscas con amigos (Yap, farei unha tarxeta coa miña imaxe e a túa frase, será "Feliz día do amigo: grazas por buscar entre a merda comigo")
Persoa de boas intencións: Pero sempre podes ir a outro estadio... (eh? ¿E a miña metáfora?)
Persoa optimista 2 (volveu): Quizais se vises menos a merda atoparías o diamante.
Eu: Ok, vou chamar a un camión do lixo para que chupe a merda e deixe miragosamente os diamantes e logo comprareime un bocadillo chourizo e esperarei a que empece o partido. E entón direi "A vida é como comprarse un bocadillo chourizo cun diamante e sentarse a ver futbol".
Parque gótico comics
"Unha choiva de frechas" é unha frase mais elocuente que "moitas frechas caendo sobre a infantería".
Pero como sexa, nunca falta quen quere discutir a metáfora, dicindo "non é así", negándoa, sobre o mesmo terreo.
Por exemplo, supoñamos que digo, esaxerando ou non, "A vida é un estadio repleto de merda ao que lle arroxaron uns cantos diamantes; e así nos pasamos escarbando por eles entre a inmundicia".
Acto seguido, que sucede?:
Persoa voluntariosa: Si, pero quizais hai mais diamantes dos que pensas (ok, pode ser...).
Persoa optimista: non merda non, barro (empezamos a desvirtua-la cousa).
Persoa optimista 2: Quizais xa tes os teus diamantes preto pero non podes velos (Ah, e agora tamén teño un vaso medio cheo).
Persoa xa desubicada: Pero non es a única que busca, buscas con amigos (Yap, farei unha tarxeta coa miña imaxe e a túa frase, será "Feliz día do amigo: grazas por buscar entre a merda comigo")
Persoa de boas intencións: Pero sempre podes ir a outro estadio... (eh? ¿E a miña metáfora?)
Persoa optimista 2 (volveu): Quizais se vises menos a merda atoparías o diamante.
Eu: Ok, vou chamar a un camión do lixo para que chupe a merda e deixe miragosamente os diamantes e logo comprareime un bocadillo chourizo e esperarei a que empece o partido. E entón direi "A vida é como comprarse un bocadillo chourizo cun diamante e sentarse a ver futbol".
Parque gótico comics
Comentarios (0) - Referencias (0)
