Aquí estou, alimentándome de fantasías xa sen nome, gastadas de tanto retocalas, de melloralas, de intentar tocalas, máis cando e como non o consigo ...
Mirando cara ao ceo negro vese unha escuridade profunda, palpitante, viva.
Ten a noite un espírito que exerce a súa gravidade sobre o ánimo de todas as criaturas, pero máis sobre as que miran ao ceo.
Mírase ao abismo do universo e descóbrese que se os buracos son os detalles do chan a terra é o detalle deste abismo.
Estamos caendo, o se, cara a algún lado.
A min dálleme por determe e esperar, co oído aguzado, algunha melodía chegando desde lonxanías inimaxinables.
Espántame pensar nas magnitudes, neses monstros feroces de estrelas, nebulosas e buracos negros.
Que xigantescos leóns devoran mil presas dun só mordisco aí fóra?
Cantos xiróns sangrantes de lascivos banquetes aínda se demoran en chegar aos nosos ollos?
Porque a miles de anos luz, algo axexa.
Ten a noite un espírito que exerce a súa gravidade sobre o ánimo de todas as criaturas, pero máis sobre as que miran ao ceo.
Mírase ao abismo do universo e descóbrese que se os buracos son os detalles do chan a terra é o detalle deste abismo.
Estamos caendo, o se, cara a algún lado.
A min dálleme por determe e esperar, co oído aguzado, algunha melodía chegando desde lonxanías inimaxinables.
Espántame pensar nas magnitudes, neses monstros feroces de estrelas, nebulosas e buracos negros.
Que xigantescos leóns devoran mil presas dun só mordisco aí fóra?
Cantos xiróns sangrantes de lascivos banquetes aínda se demoran en chegar aos nosos ollos?
Porque a miles de anos luz, algo axexa.
Comentarios (0) - Referencias (0)
