Todo era distinto, e ódieche por iso. Todo é igual, e ódioche por iso. E todo está no seu sitio, e inquiétame, porque sempre serei adicta a ti.
Dúbida de min cando falo
que canto diga é tan só a sombra do que calo
e cando calo é que non atopo palabras
para dicir o que gardo.
Dúbida de min cando río
trala risa está a bágoa
dubida tamén desa auga
sei chorar con gargalladas.
Dúbida de min cando parece que fuxo
é que o alba atopoume
perdida, inmobilizada,
dúbida da miña quietude,
a miña mente está en disparada.
Dúbida de min cando morra
e o alma sexa liberada
do corpo que a aprisiona,
bote a voar cos meus soños
adheridos ás súas ás.
La púrpura de la rosa
que canto diga é tan só a sombra do que calo
e cando calo é que non atopo palabras
para dicir o que gardo.
Dúbida de min cando río
trala risa está a bágoa
dubida tamén desa auga
sei chorar con gargalladas.
Dúbida de min cando parece que fuxo
é que o alba atopoume
perdida, inmobilizada,
dúbida da miña quietude,
a miña mente está en disparada.
Dúbida de min cando morra
e o alma sexa liberada
do corpo que a aprisiona,
bote a voar cos meus soños
adheridos ás súas ás.
La púrpura de la rosa
Comentarios (0) - Referencias (0)
