Ser feliz pode ser algo tan doce como morrer logo dun bico
Hoxe estou contenta, por iso abrirei un paréntesis que pecharei cun bico
(
Non sabería dicirche cal foi o segundo exacto no que comezou porque foi crecendo tan amodo e forte que resulta imposible determinar o momento xusto en que o percibín por primeira vez, talvez sempre estivo aí, escondido, esperando o momento oportuno para deixarse notar e ese momento chegou sen que me dese conta.
Sei que empezar a contar unha historia polo final é propio dos que ven o mundo ao revés, por iso non deixarei que che preguntes que foi,... eu direicho,... non foi o Amor, aínda que estou namorada, tampouco foi o Desexo por moito que o meu pensamento empéñese en buscar soamente a túa presenza, non foi atopar o que nunca, ou sempre busquei, porque atopei algo que nin sabía que existía, atopei unha razón para ser, e digo ben, para ser, pois existir xa existía,... ou iso creo.
Varios anos menos un día sen saber quen son e un só día sabendo que quero ser,... quero ser o que che falta porque así nada che faltará, quero ser a que che espere cando ti non esperes nada, serei a túa sombra, non porque estea sempre pegada aos teus pés tan só porque estarei cando me busques, as sombras son así, están cando as ves, só cando as miras, despois xa non están.
Só quero ser o teu apoio e non quero outra cousa que ser acubillo para ti.
É o que serei a partir de onte.
Un bico. :@
)
Los cuentos.net
(
Non sabería dicirche cal foi o segundo exacto no que comezou porque foi crecendo tan amodo e forte que resulta imposible determinar o momento xusto en que o percibín por primeira vez, talvez sempre estivo aí, escondido, esperando o momento oportuno para deixarse notar e ese momento chegou sen que me dese conta.
Sei que empezar a contar unha historia polo final é propio dos que ven o mundo ao revés, por iso non deixarei que che preguntes que foi,... eu direicho,... non foi o Amor, aínda que estou namorada, tampouco foi o Desexo por moito que o meu pensamento empéñese en buscar soamente a túa presenza, non foi atopar o que nunca, ou sempre busquei, porque atopei algo que nin sabía que existía, atopei unha razón para ser, e digo ben, para ser, pois existir xa existía,... ou iso creo.
Varios anos menos un día sen saber quen son e un só día sabendo que quero ser,... quero ser o que che falta porque así nada che faltará, quero ser a que che espere cando ti non esperes nada, serei a túa sombra, non porque estea sempre pegada aos teus pés tan só porque estarei cando me busques, as sombras son así, están cando as ves, só cando as miras, despois xa non están.
Só quero ser o teu apoio e non quero outra cousa que ser acubillo para ti.
É o que serei a partir de onte.
Un bico. :@
)
Los cuentos.net
Comentarios (0) - Referencias (0)
