O que ri o último pensa máis lento
A morte...
que podes dicirme ti da morte?
ser escuro da nada onde anda cunha gadaña..
ou é ese ser ao que consideras romántico escondido debaixo duns colmillos aos cales sedúcenche a ir sen temor, sen medo.
canta falsedade vexo nos teus ollos.
Considérala fermosa, bela e con certo ton de romanticismo.
ti que che divirtes na noite xunto a cancións que non deixan de falar da morte, de describila como a cousa máis bela, ti que dis non temer a morte, ti que dis ser capaz de afrontala... ti... que che pareces tanto ao meu ata hai pouco...
A morte, odiosa morte, o ser do que me ría, o ser do que cría estar preparada, espérame á beira da esquina desde ese día e o meu camiño cara á esquina non será fácil, o que máis temo... a dor, a soidade acompañaranme ata a esquina onde ela espérame e a miña morte será lenta, demasiado para a min.
Miro o pasado, goceino, míroche a ti... baixo a cabeza e levántoa de novo riseira afástome... voume,...
Zodia
que podes dicirme ti da morte?
ser escuro da nada onde anda cunha gadaña..
ou é ese ser ao que consideras romántico escondido debaixo duns colmillos aos cales sedúcenche a ir sen temor, sen medo.
canta falsedade vexo nos teus ollos.
Considérala fermosa, bela e con certo ton de romanticismo.
ti que che divirtes na noite xunto a cancións que non deixan de falar da morte, de describila como a cousa máis bela, ti que dis non temer a morte, ti que dis ser capaz de afrontala... ti... que che pareces tanto ao meu ata hai pouco...
A morte, odiosa morte, o ser do que me ría, o ser do que cría estar preparada, espérame á beira da esquina desde ese día e o meu camiño cara á esquina non será fácil, o que máis temo... a dor, a soidade acompañaranme ata a esquina onde ela espérame e a miña morte será lenta, demasiado para a min.
Miro o pasado, goceino, míroche a ti... baixo a cabeza e levántoa de novo riseira afástome... voume,...
Zodia
Comentarios (0) - Referencias (0)
