Son polo que sento, non polo que aparento
Fai algúns días soñei a imaxe dunha princesa lánguida e sufrida, estaba en crequenas sobre unha vacenilla do "intrépido voador", de entre as súas pernas saía un liquido café amoratado, aullaba da dor e as bágoas que saían dos seus ollos convertíanse en canicas de vidro molido xusto antes de tocar o chan.
Esperaba, esperaba, esperaba.
De súpeto, dun só golpe caeron dentro da infantil vacenilla tres cans de cor negra, cans enmascarados e ruidosos que se aferraban ao seu pubis coma se a morte viñese en camiño, coma se a morte viñese tras eles.
Logo, o ceo tornábase gris e sopraba un vento que case calaba os ósos.
Kamasutra
Esperaba, esperaba, esperaba.
De súpeto, dun só golpe caeron dentro da infantil vacenilla tres cans de cor negra, cans enmascarados e ruidosos que se aferraban ao seu pubis coma se a morte viñese en camiño, coma se a morte viñese tras eles.
Logo, o ceo tornábase gris e sopraba un vento que case calaba os ósos.
Kamasutra
Comentarios (0) - Referencias (0)
