Fácil é buscar
Envolvidos na noite co seu indescriptible encanto cheo de maxia, eliminando calquera temor e controlando as ansias da adicción que malia iso convertéronse na nosa existencia, vagamos polas rúas en busca da droga natural, mentres a brisa móllanos a cara e a néboa ábrenos paso, seguimos pois en busca dunha vítima.
Percorriamos unha ponte que parecía desértica de vida, máis ao camiñar, unha figura vestida de seda en cor branca mostrounos o contrario, achegámonos lentamente sen deixar ver o noso propósito e ao chegar a ela empezaches a falar, logo dun intre accedeu a acompañarnos.
Logo, ao pasar por unha rúa escura e totalmente en calma, onde só oíanse as súas risas, suxeitáchela forte cos teus brazos e roubácheslle un bico, mentres a tomabas naquela rúa escura, ás veces levantabas a mirada para que se atopase coa miña, senteime preto da banqueta ata que un berro quedo suspendido entre a néboa e o vento axitado, despois escoite o meu nome, que foi pronunciado polos teus beizos e a túa voz que entra aos meus oídos como un estraño narcótico que me produce calafríos, acudín á túa chamada titubeando, observei lentamente os mares de sangue que brotaban do seu corpo, atónita aínda, gardei a súa mirada conxelada na miña mente, mirada fundida entre o desexo, o pecado e a mesma morte, volveron pronunciar o meu nome para que saciara as miñas ansias e así o fixen, e así o fixemos ata que lle arrincamos ultímaa pinga de vida.
Luz Elorza
Percorriamos unha ponte que parecía desértica de vida, máis ao camiñar, unha figura vestida de seda en cor branca mostrounos o contrario, achegámonos lentamente sen deixar ver o noso propósito e ao chegar a ela empezaches a falar, logo dun intre accedeu a acompañarnos.
Logo, ao pasar por unha rúa escura e totalmente en calma, onde só oíanse as súas risas, suxeitáchela forte cos teus brazos e roubácheslle un bico, mentres a tomabas naquela rúa escura, ás veces levantabas a mirada para que se atopase coa miña, senteime preto da banqueta ata que un berro quedo suspendido entre a néboa e o vento axitado, despois escoite o meu nome, que foi pronunciado polos teus beizos e a túa voz que entra aos meus oídos como un estraño narcótico que me produce calafríos, acudín á túa chamada titubeando, observei lentamente os mares de sangue que brotaban do seu corpo, atónita aínda, gardei a súa mirada conxelada na miña mente, mirada fundida entre o desexo, o pecado e a mesma morte, volveron pronunciar o meu nome para que saciara as miñas ansias e así o fixen, e así o fixemos ata que lle arrincamos ultímaa pinga de vida.
Luz Elorza
Comentarios (0) - Referencias (0)
