Flotamos na realidade
Ábrense os féretros flotamos na realidade, no terrenal do que algunha vez fomos parte, ao soño eterno pospuxémolo para saciar as ansias da nosa adicción.
A tempestade que trae a luz aos nosos corpos interrómpese paso a paso ao estenderse o manto escuro ao longo dos ceos, un pouco nerviosos polo regreso, e é que pasaron xa 400 anos ou un tanto máis, desde que non visitabamos terras mortais.
A nova estancia mostra os vapores que se elevan marcando a humidade da terra, os berros enfurecidos e melancólicos que se negan ao adeus xunto co perfume dos novos froitos que enchen as árbores próximas, ese mesmo co que moitas veces describiches o meu pescozo ao mesmo tempo que o amabas e doíalo, suxeitando coa túa lingua o meu sangue quente, roubando a inocencia e incitando á fraxilidade da carne, para para rematar renunciar ao humano, a luz e ao trivial só para entregarme ás tebras da sensualidade irresistible da túa presenza, ao imponente brillo da túa mirada e á perfección das túas caricias, arrincándome así a virxinidade da alma.
Luz Elorza
A tempestade que trae a luz aos nosos corpos interrómpese paso a paso ao estenderse o manto escuro ao longo dos ceos, un pouco nerviosos polo regreso, e é que pasaron xa 400 anos ou un tanto máis, desde que non visitabamos terras mortais.
A nova estancia mostra os vapores que se elevan marcando a humidade da terra, os berros enfurecidos e melancólicos que se negan ao adeus xunto co perfume dos novos froitos que enchen as árbores próximas, ese mesmo co que moitas veces describiches o meu pescozo ao mesmo tempo que o amabas e doíalo, suxeitando coa túa lingua o meu sangue quente, roubando a inocencia e incitando á fraxilidade da carne, para para rematar renunciar ao humano, a luz e ao trivial só para entregarme ás tebras da sensualidade irresistible da túa presenza, ao imponente brillo da túa mirada e á perfección das túas caricias, arrincándome así a virxinidade da alma.
Luz Elorza
Comentarios (0) - Referencias (0)
